Buli DAP Tapi Enggan Lepas Jawatan

Tindakan UMNO Bahagian Puchong yang memutuskan kerjasama dengan Pakatan Harapan (PH) di peringkat Parlimen dan Dewan Undangan Negeri (DUN) sebagai bentuk tekanan politik telah menuai kritikan tajam, terutama apabila tiada seorang pun pemimpin atau ahli majlis mereka yang tampil meletakkan jawatan. Perkembangan ini dibincangkan secara terbuka oleh Rafizi Ramli, dalam episod terbaharu program perbincangan beliau, *Yang Berhenti Menteri* (YBM) #29, dengan gesaan agar UMNO Puchong membuktikan bahawa tindakan mereka lahir daripada pendirian berprinsip, bukan sekadar gimik politik kosong.

Ketegangan ini tercetus berikutan kemarahan UMNO Bahagian Puchong terhadap kenyataan atau hantaran media sosial yang dikaitkan dengan YB Puchong, yang dianggap menghina atau memperlekehkan parti tersebut. Sebagai reaksi, bahagian UMNO berkenaan mengumumkan pemutusan kerjasama dengan PH di kawasan Puchong, satu langkah yang pada zahirnya kelihatan keras dan berani. Namun, pengumuman itu turut disertai penjelasan bahawa keputusan ini "tidak bermakna UMNO keluar dari kerajaan perpaduan di peringkat nasional atau negeri" — satu keadaan yang Rafizi sifatkan sebagai penuh percanggahan dan tidak bermakna.

Ugutan Kosong dari Bahagian yang Tidak Pernah Menang

Rafizi menyindir bahawa ancaman UMNO Puchong ini amat lemah dari sudut kepentingan politik yang nyata. Beliau mengingatkan bahawa kali terakhir UMNO memenangi kerusi di Puchong — sama ada di peringkat Parlimen mahupun DUN — adalah sekitar tahun 2003 atau 2004, hampir dua dekad yang lalu. Kerusi Parlimen Puchong kini dipegang kukuh oleh DAP, manakala kerusi-kerusi DUN di kawasan itu didominasi DAP dan Amanah, bukan UMNO. "Aku tak ingat kali terakhir UMNO menang di Puchong, tahun bila? 2004 kut, 2003," sindir Rafizi, sambil menambah bahawa dalam situasi sedemikian, ancaman untuk 'memboikot' PH hampir tidak memberi sebarang kesan praktikal kepada pentadbiran di kawasan tersebut.

“Jadi bagi satu bahagian UMNO yang kali terakhir dipilih oleh rakyat mungkin lebih kurang 20 tahun yang lepas, sangatlah beria untuk mengugut — untuk memboikot dan memutus kerjasama dengan PH di peringkat Parlimen dengan DUN — sebab besar kemungkinan dia tak ada kesan pun.”

Ujian Prinsip: Letak Jawatan atau Sekadar Beria?

Rafizi menetapkan ukuran yang jelas bagi menentukan sama ada tindakan UMNO Puchong ini benar-benar bermotifkan prinsip atau sekadar lakonan politik. Beliau menegaskan bahawa jika UMNO Puchong benar-benar berpendirian teguh bahawa hala tuju kerjasama dengan PH bertentangan dengan nilai mereka, langkah pertama yang perlu diambil ialah membawa isu tersebut melalui proses dalaman parti. Lebih penting lagi, sebarang ahli yang memegang lantikan dalam struktur kerajaan negeri yang dikuasai PH — termasuk ahli majlis, Jawatankuasa Penduduk (JKP), atau mana-mana jawatan berkaitan — wajib meletakkan jawatan sebagai bukti kesungguhan. "Paling kurang, lantikan-lantikan UMNO daripada bahagian Puchong dalam mana-mana struktur yang melibatkan kerajaan negeri di bawah kerajaan PH, mereka kena letak jawatan. Barulah ada nampak prinsip sikit kan," tegas Rafizi. Selagi perkara itu tidak dilakukan, beliau berpandangan bahawa tindakan itu kekal sebagai retorik tanpa substans.

Hak Bersuara Ada, Tapi Kredibiliti Perlu Dibuktikan

Rafizi turut mengakui bahawa UMNO Puchong mempunyai hak untuk berdemo dan menyuarakan rasa tidak puas hati mereka, sebagaimana hak yang sama pernah digunakan oleh PKR, DAP, dan PAS pada masa lalu. Namun, menyuarakan bantahan semata-mata tanpa tindakan dalaman yang bermakna adalah berbeza daripada berdiri atas prinsip yang kukuh. "Menyuarakan itu is one thing, tetapi for you to be taken seriously, dan kalau dia betul-betul berkenaan dengan prinsip, maka kalau you feel strongly bahawa hala tuju parti itu tidak lagi kena, then you have to take it internally," ujarnya. Kegagalan melakukan itu, menurut Rafizi, hanya menjadikan seluruh episod ini satu persembahan yang beliau gelarkan berulang kali sebagai 'beria' — penuh semangat di luar, tetapi hampa di dalam.

Perkembangan ini membuka persoalan lebih luas tentang kematangan budaya politik dalam kalangan parti komponen kerajaan perpaduan. Apabila sebuah bahagian parti sanggup mengeluarkan kenyataan keras yang bercanggah dengan pendirian parti di peringkat nasional, dan pada masa yang sama enggan menanggung sebarang kos peribadi atau politik, ia memberikan isyarat negatif tentang kesejatian nilai yang didakwa diperjuangkan. Bagi pengundi Puchong yang sudah lama tidak memilih UMNO, drama ini mungkin hanya dilihat sebagai satu lagi episod politik yang bising — tetapi akhirnya tidak bermakna apa-apa.