Setiausaha Akhbar Menteri Serang Kementerian Lain

Bekas Ahli Parlimen Pandan merangkap bekas Menteri Ekonomi, Rafizi Ramli, menggelarkan insiden terbaharu dalam kerajaan sebagai sesuatu yang 'tak pernah berlaku' dalam sejarah pentadbiran negara — apabila setiausaha akhbar dan setiausaha politik dalam satu kerajaan yang sama didapati saling mengeluarkan kenyataan media secara terbuka untuk menyerang penjawat awam dan kementerian lain. Pendedahan ini dibuat dalam siri perbincangan YBM #62 yang disiarkan melalui saluran YouTube Rafizi Ramli, mencetuskan kebimbangan serius terhadap integriti mekanisme tadbir urus dalaman kabinet.

Insiden ini berlaku dalam konteks pertikaian dalaman antara dua kementerian berhubung isu peruntukan kewangan dan kelulusan projek, yang sepatutnya diselesaikan melalui saluran rasmi dan tertutup. Dalam sistem kerajaan yang teratur, sebarang ketidakpuasan antara kementerian seharusnya diuruskan melalui mesyuarat rasmi yang diminitkan, atau dibawa terus kepada Perdana Menteri atau Jemaah Menteri — bukan dilaungkan secara terbuka kepada media oleh pegawai peringkat setiausaha.

Protokol Kabinet Dipijak, Saluran Rasmi Dipintas

Rafizi menjelaskan bahawa terdapat protokol yang jelas dan mapan untuk menangani perselisihan antara kementerian. "Kalaupun dia sepatutnya yang berlaku ialah Timbalan Perdana Menteri yang tidak berpuas hati tu pergi berjumpa dengan Perdana Menteri. You settle lah, you bincang lah," tegas Rafizi. Beliau turut menyatakan bahawa pada tahap minimum, Ketua Setiausaha Kementerian berkaitan seharusnya duduk bermesyuarat secara rasmi dan diminitkan bersama Ketua Setiausaha Perbendaraan, sebelum perkara itu dibawa ke peringkat Jemaah Menteri jika masih tidak selesai. Melangkau kesemua saluran ini dengan terus menyerang secara terbuka melalui media adalah pelanggaran norma yang serius.

'Get a Room' — Reaksi Tajam Rafizi Terhadap Serangan Terbuka

Rafizi tidak menahan diri mengulas insiden ini dengan nada yang tegas dan berterus-terang. Beliau menyifatkan pertarungan terbuka antara pegawai-pegawai kerajaan itu sebagai menjatuhkan maruah institusi dan negara. Dalam analisisnya, Rafizi turut menyentuh isu kawalan kos dalam kerajaan, menjelaskan bahawa sebarang 'cost overrun' sesebuah projek memerlukan 'notice of change' yang perlu dikemukakan secara formal kepada Kementerian Ekonomi untuk mendapat kelulusan baharu — bukan diselesaikan melalui pertengkaran awam. "Dia kalau kata dia mesti spesifik untuk projek ini, spec dia banyak ini, jumlah dia banyak ini, tempoh dia banyak ini — you lari, you have to come back to Kementerian Ekonomi," jelas Rafizi, merujuk kepada prosedur standard perolehan kerajaan.

“Tak pernah lagi berlaku dalam sejarah kerajaan ini yang mana setiausaha akhbar dan setiausaha politik dalam satu kerajaan saling keluar mengeluarkan kenyataan media dan menyerang penjawat awam dan juga kementerian lain. Besar pasak daripada tiang, jahanam negara macam ini.”

Implikasi Terhadap Tadbir Urus dan Kepercayaan Awam

Insiden ini menimbulkan persoalan fundamental — adakah mekanisme kawalan dalaman kabinet masih berfungsi dengan berkesan? Apabila pegawai-pegawai yang seharusnya berkhidmat sebagai jambatan komunikasi diplomatik antara kementerian sendiri menjadi agen pertarungan awam, ia bukan sahaja mencerminkan keretakan hubungan antara pemimpin tertinggi, malah turut mendedahkan kerapuhan disiplin institusi. Rafizi sendiri mengakui bahawa soalan awam yang paling relevan ialah: "Memang macam ni ke cara menguruskan kewangan negara?" — sesuatu yang beliau tidak dapat menafikan berlaku dalam senario berkenaan.

Lebih membimbangkan, episod ini berlaku di tengah-tengah suasana politik yang menurut Rafizi, sebelum ini penuh dengan adegan keharmonian palsu — 'berpeluk-peluk' di khalayak ramai — yang kini mula terkoyak. Jika keadaan ini tidak ditangani dengan segera dan dengan mekanisme yang betul oleh kepimpinan tertinggi negara, kepercayaan rakyat terhadap keupayaan kerajaan mentadbir secara profesional dan matang berisiko terus terhakis. Seruan Rafizi agar semua pihak kembali ke meja rundingan tertutup bukan sekadar nasihat — ia adalah peringatan keras bahawa pemerintahan yang baik bermula dengan disiplin di sebalik tabir, bukan drama di hadapan kamera.