Rafizi: Perjuangan Pandan Bermula Dari Sifar

Rafizi Ramli, membuka lembaran sejarah perjuangannya yang jarang diketahui umum dalam satu pertemuan bersama ahli dan penyokong di Galaksi Mall, Ampang, baru-baru ini. Dalam siri jelajah rakyat bertajuk 'Apehal Follow Aku', Rafizi dengan jujur memperinci betapa sukarnya beliau membangunkan jentera PKR di Pandan dari titik sifar pada tahun 2011 — suatu pengakuan yang menyentuh persoalan kesetiaan, prinsip, dan konflik kuasa yang jarang disuarakan oleh pemimpin bertaraf menteri secara terbuka.

Pandan pada ketika itu bukan kawasan yang mudah. Berikutan pilihan raya umum 2008, Pandan kekal sebagai satu-satunya kerusi campuran atau majoriti bukan Melayu di Selangor yang masih dipegang BN, manakala MCA dan rakan kongsinya tewas di kerusi-kerusi lain. Tekanan bertambah apabila DAP mula menuntut hak bertanding di Pandan atas alasan PKR gagal memenangi kerusi tersebut. Dalam keadaan parti sendiri bercelaru dan pengaruh saingan semakin mengancam, Rafizi memilih untuk turun ke padang — bukan atas arahan, tetapi atas dasar keyakinan diri.

Tiada Pejabat, Tiada Pasukan — Hanya Tekad

Rafizi mengakui ketiadaan asas yang paling asas sekalipun ketika pertama kali menjejakkan kaki ke Pandan sebagai Pengarah Strategi PKR Pusat. "PKR di Pandan tahun 2011, pejabat pun tak ada. Bila saya nak jumpa, kena jumpa kat kedai mamak," ujarnya sambil mengingatkan bahawa sikap sombong pemimpin lama tempatan sama sekali tidak sepadan dengan kenyataan di lapangan. Beliau mendapati individu yang mendakwa 'mengawal' kawasan tertentu hakikatnya tidak dikenali oleh penduduk setempat, manakala ada yang hidup daripada menyeleweng wang parti. Rafizi membuat keputusan berani — menolak struktur sedia ada dan membina pasukan baru yang kecil tetapi berdedikasi, termasuk beberapa orang yang masih setia bersamanya sehingga hari ini.

Beliau turut mendedahkan fenomena 'tembok' dalam parti — individu yang menempatkan diri mereka sebagai orang tengah semata-mata untuk memungut bahagian daripada setiap peruntukan. "Banyak yang 'wall' ni sebenarnya, asalkan masuk duit kat dia. Nak buat program, bagi duit kat dia. Nak buka ofis, bagi duit kat dia. Kalau bagi 2,000, dia ambil 1,000," tegasnya, mendedahkan bagaimana rasuah berstruktur dalam parti politik berlaku bukan melalui arahan dari atas, tetapi melalui lapisan perantara yang mengeksploitasi sistem feudal yang wujud secara semula jadi.

Konflik Dengan Anwar dan Peletakan Jawatan Chief of Staff

Rentetan daripada perjuangannya itu, Rafizi turut berterus-terang mengenai hubungannya yang tegang dengan Datuk Seri Anwar Ibrahim — ketua yang dianggap ramai sebagai mentor politiknya. Rafizi mendakwa Anwar tidak bersetuju untuk membenarkannya bertanding mana-mana kerusi parlimen, mahukan beliau kekal sebagai chief of staff tanpa had masa. Ketegangan ini akhirnya mencapai kemuncak pada tahun 2012 apabila Rafizi mengambil tindakan yang tidak lazim bagi seorang pemimpin muda — meletakkan jawatan melalui Twitter tanpa rundingan terlebih dahulu.

“Daripada awal, hubungan saya dengan Anwar ni, kalau boleh dia nak suruh saya jadi hamba abdi dia buat kerja kat pejabat dia sampai ke sudah — simpan dalam poket dia, jadi chief of staff sampai mati. Jadi saya beritahu dia tu tak boleh. Malas nak bincang dengan dia sebab bincang dengan dia banyak pusing. So saya pun tweet saya letak jawatan.”

Antara Keselesaan Peribadi dan Tanggungjawab Kepada Rakyat

Menariknya, Rafizi tidak berhenti pada sejarah semata-mata. Beliau mengakui bahawa selepas melalui hampir dua dekad perjuangan — termasuk tindakan undang-undang, tekanan politik, dan pengorbanan kerjaya — dirinya pernah mempertimbangkan untuk menarik diri sepenuhnya daripada dunia politik demi ketenangan hidup. Namun pilihan itu ditolak kerana satu alasan yang mudah tetapi berat: naluri kemanusiaan yang tidak dapat menerima ketidakadilan. "Kalau saya buat pilihan kedua tu, saya dah tak jadi manusia yang normal. Saya dah hilang semua yang saya tahu pasal diri saya," katanya, menyentuh hati hadirin yang hadir pada petang Sabtu tersebut.

Pengakuan Rafizi ini membawa implikasi yang lebih besar daripada sekadar nostalgia politik. Ia mencerminkan realiti pahit pembinaan parti di peringkat akar umbi — bahawa kemenangan besar di kawasan seperti Pandan bukanlah hasil jentera atau wang, tetapi hasil bertahun-tahun kerja senyap yang dilakukan oleh kelompok kecil yang percaya kepada sesuatu yang lebih besar daripada jawatan. Pada masa yang sama, pendedahan mengenai elemen perosak dalam struktur parti menjadi amaran keras kepada Pakatan Harapan yang kini memerintah — bahawa ancaman pembusukan dalaman bukan sesuatu yang hanya berlaku kepada parti lawan.